Jûjî

bêkelk

rengdêr
  1. tişta/ê kêr ti tiştî nayê, tişta/ê ku ti fêde jê nîne, bêmifa, bêwec, bêsûde, bêkêr, kêrnehatî

    de
    nutzlos
    en
    useless / ineffective / pointless / unavailing
    nl
    nutteloos / ondienstig / onnuttig / vergeefs
    tr
    abes / faydasız / kepeksiz / yararsız

Etîmolojî

Ji bê- + kelk.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêkelk — ferhenga kurmancî · Jûjî