Jûjî

bab

/ˈbɑːb/

navdêrnêrza
  1. Ji herdu mirovên ku kesek jê çêbûye yê zelam.

    de
    Vater
    en
    father
    nl
    vader / papa
    tr
    baba / ata

Mînak

  • Jêrî Ednan ta ji 'Ebdullah guhestBîst û yek bab in, hemî rast û durustHin yekî 'Ednan û Me'd û hem Nezar

  • Şerefxan babê dîroka kurdî ye.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *papa-, proto-îranî *pape-, (ihtimal e ji zimanê zarokan ku zarok pê daxwaza xwarinê dikin, bide ber pepe anku nan ya kurdî), hevreha bav ya kurmancî, bawk ya soranî (babe: babo forma gazîkirinê), بابا (baba) ya farisî ku ketiye tirkî jî; pape- ya farisiya kevn, πάππας (pappas: bab, babo) û papa ya latînî ku serekaniya heman peyva bi gelek zimanên ewropî ye. Tiştekî asayî û normal e ku bab di hin devokan de bûye bav ji ber ku di kurmancî de -b ya dawîn gelek car v dibe: şeb / şev.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.