navdêr
Baxçe, gulistan, parêz, cihê ku gul yan dar lê hatine çandin.
- de
- Garten / Anlage / Feld / Strauß
- en
- orchard
- nl
- hof / tuin / gaard / gaarde
- tr
- bahçe / bağ / demet tel / tutam
Mînak
Daniye pişta wî ew Nûra 'EzîmPaşê bir avête baxê Cennetê
Etîmolojî
Hevreha farisî باغ (baẍ, “bax, baxçe”), belûçî باگ (bag, “bax, baxçe”), pehlewî bag (baxçe; milk, erd, zevî; maliyet; qismet), hevreha bexş, bext, boq, helboq, baq, pag, xerboq, bac, hemû ji proto-hindûewropî bʰeh₂g- (belav kirin, parve kirin). Wek bağ û bahçe (ji baxçe) ketiye tirkî jî û wek ܒܓܐ (bağa) jî di aramî de cih girtiye.