Jûjî

behitîn

/bɛhɘˈtiːn/

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

2.lêker
  1. Hilisîn, tehisîn, xijikîn, likumîn, kumişîn, hoşîn, tewişîn, şewişîn, şelişîn, wişwişîn, şemitîn, tevizîn, hikumîn, beliqîn, terpilîn, hilingiftin, setimîn, litimîn, likimîn, leqitîn, hilkimîn, xijikîn, çerixîn.

    de
    Sich verwundern / Sich erstauen / Sich wundern
    en
    be struck dumb / strike dumb / obfuscate
    tr
    afallama / afallamak / afallaşma / bir hoş olmak

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

behitîn — ferhenga kurmancî · Jûjî