Jûjî

bij

/ˈbɘʒ/

navdêr
  1. dilçûn, îşteh, daxwazek xwezayî ya ji bo têrkirina hewcedariya laş e, nemaze ji bo xwarinê.

    de
    Begehr / Lust / Wunsch
    en
    desire / wish / inclination / itch
    nl
    begeerte / zucht / lust / verlangen
    tr
    arzu / heves / gıpta / imren

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha avestayî birij-, sogdî abrexş-, hevreha din ya kurmancî arezû, soranî ئارهزوو (arezû), farisî آرزو, pehlewî arjok/averjok, parsî awerjok, pazendî arzû, sogdî abrexş-, avestayî birij...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bij — ferhenga kurmancî · Jûjî