1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
- tr
- uğraşma / uğraşı / iştigal
bilîn
/bɘˈliːn/
2.lêker
Li ser karekî sekinîn û wî karî kirin.
- en
- engage / go silent
- tr
- iştigal etmek / uğraşmak / kesilmek
Mînak
Dîlan çentê xwe ji pişta xwe kir, li bin darê rûnişt û bi cebirandina ling û baskê kevokê biliya.
Her mijûliyên ku insan jê hez dikin û dibilin divê ji kar bên hesabkirin.
Etîmolojî
Ji berê *werj-, (rz/rj/rd gelek caran dibin /l/ - /w/ gelek caran dibin /b/) ji pêş-îranîkî *warj (werc-, “kar, xebat”), ji pêş-hindûîranîkî *warȷ́- ji pêş-hindû-ewropî *werǵ- (“kirin”). Hevreha farisî ورزیدن (werzîden) (>kurdî werziş), pehlewî 𐫇𐫡𐫝 (werj, “hêza mucîzewî; micîze, derhoze”), talişî varzîniye (“hevîr kirin, strandin, sist kirin”), farisiya navîn[skrîpt hewce ye] (wlc /werz/, “xebat, çandin, cotyarî; hêza mucîzewî; micîze”) (>kurdî werz), evistayî 𐬬𐬆𐬭𐬆𐬰 (weriz-, “kirin, kar”) ingilîzî work û wrought, elmanî wirken, yewnanî ἔργον (érgon, “kar”) (>kurdî erk).