/bɪˈɾiːn/
Ziyana li leşî, şkestina derekî yan xwînhatina ji parçeyekî leşî (bi taybetî ji ber ku fîşekek pê ketibe).
Avek mehîn im kemter imMin cerg û dil bûne birînSewda û dîn û ebter im
hevreha soranî برین (birîn), farisî برین (birîn)... hemû têkildarî birîn (jê kirin, qet kirin) - li jortir binêrin.
bi kêrê yan bivirî yan amûrek devtûj parçe kirin yan qet kirin yan ker kirin
yaralamak / kesmek
first-person plural future of rîtin
second-person plural future of rîtin
third-person plural future of rîtin
second-person plural imperative of rîtin
Pate bi meqesê birîn.
Dar bi bivirî birîn.
Ji proto-hindûewropî: *bʰrei- ("birîn"), proto-îranî: *brai- ("birîn"), avestayî: pairi.brī- ("birîn"), partî: bryn- ("birîn"), pehlewî: bryn- ("birîn"), farisî: burrīdan / burr- ("birîn"), belûçî: burrit / burr- ("birîn"), xunsarkî: brīnā / brīn- ("birîn")^(alfabeya arî), kurdî: Kurm. birīn / bir, soranî:birrîn (-birr-), wirrîn (-wirr-) ("birîn"), hewramî: birriyay / birr- ("birîn") , zazakî: birrnayene / birrn - ("birîn"), sanskrîtî: bhrī- ("ziyan danê"), rusî: brit ("hatin tiraşîn")
