navdêr
Qalibên ji herriyê yan çîmentoyê çêkirî yên ku li ser û li rex hev tên danîn û dîwar jê çêdibin.
- de
- Backstein / Ziegel / Ziegelstein / Baustein
- en
- brick
- nl
- baksteen / bouwsteen / klinker / steen
- tr
- tuğla
Etîmolojî
Bi riya tirkî [Peyv?] yan yekser ji fransî briquette, forma biçûkkirî ji brique, bi eslê xwe ji zimanekî cermenî, têkilî peyva îngilîzî break (şkandin). Ji heman rehî herwiha peyva îngilîzî brick.