Jûjî

ceza

/d͡ʒɛˈzɑː/

navdêrmêzaPirjimar: ceza
  1. siza, ziyana ku li kesekî têt kirin ji ber ku xirabiyek kiriye (ceza bi taybetî bi biryara dadgehê li kesa/ê tawanker têt kirin)

    de
    Strafe / Bestrafung
    en
    punishment
    nl
    bestraffing / straf
    tr
    ceza

Mînak

  • Dadgehê du sal cezayê zindanî dayê.

  • Li hin welatan cezayê dizîkirinê destbirîn e.

Etîmolojî

Ji erebî جزاء (cezai, “ceza”) ji جزا (ceza, “bedel dan, qerebû kirin”), hevreha ji aramî גזי (g-z-y, “heq dan, pare dan”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ceza — ferhenga kurmancî · Jûjî