SubstantivfemininPlural: ceza
Strafe / Bestrafung
- en
- punishment
- nl
- bestraffing / straf
- tr
- ceza
- kmr
- siza, ziyana ku li kesekî têt kirin ji ber ku xirabiyek kiriye (ceza bi taybetî bi biryara dadgehê li kesa/ê tawanker têt kirin)
Beispiele
Dadgehê du sal cezayê zindanî dayê.
Li hin welatan cezayê dizîkirinê destbirîn e.
Herkunft
Ji erebî جزاء (cezai, “ceza”) ji جزا (ceza, “bedel dan, qerebû kirin”), hevreha ji aramî גזי (g-z-y, “heq dan, pare dan”).