1.rengdêr
Dîn, heş berdayî.
dên
/ˈdeːn/
2.navdêr
Bal, mereq, dîqet, hay, hiş, guh, seh, zihn.
- de
- Aufmerksamkeit / Darlehen
- en
- attention / consideration / diligence / discretion
- nl
- aandacht / zorgvuldigheid
- tr
- dikkat
Mînak
Werin dêna xwe bidinê da hûn bibînin ku çi mirov e.
Dil ji min bir dil ji minDên nedîrê bo 'ebîrêXemrî û gîsû herîrê
Etîmolojî
Herwiha dêhn û dihn, ji erebî ذهن (ðihn) ku wek zihn, zihin, zihniyet jî ketiye kurdî.
Peyvên girêdayî
3.lêker
Formek tewandî ye ji lêkera hatin.