1.rengdêr
memnû, heram, neqanûnî, qaçax, ne meşrû, tişta/ê ku nabe bêt kirin (bi taybetî li gor qanûnê)
Mînak
Leşker girt ser gund û ketina malan derbend kir.
Etîmolojî
Li jortir binêrin.
derbend
/dɛɾˈbɛnd/
2.navdêr
newal, nihal, kend, dol, gelî, teht, lat, talde, kanyon, zinar, rizde, gêdûk, gewer, neqeb, zûr, zûrik, zeqir, ziqre, zixur, xirînc
- de
- Schlucht / Felsschlucht
- en
- passage / mountain pass / strait
- tr
- argıt / belen / dağ geçidi / darboğaz
Mînak
Şikanî Evdulrehman paşay babanî; ji derbendi Bazyan be karî Xalid paşay birayewe bû
Etîmolojî
Ji der (“derî, dergeh”) + bend, hevreha farisî دربند (derbend) ji zimanên îranî.