Jûjî

di

/ˈdɘ/

1.navdêr
  1. gund: Binêre dê., dih

2.daçek
  1. di ... de, di ... da, cihê tiştekî di tiştekî de diyar dike

    de
    in / nach / pro / zu
    en
    in
    nl
    in / binnen / per / te
    tr
    alümin / telliir / malı götürmek / -da
  2. Used to mark present tense put before the stem of the verb.

Mînak

  • -bêj- > di bêjim

  • -k- > di ke

  • -ê-, -hê- > t'ê, di hê

  • Pêlav di kartonê de ne.

  • Du kes di odeyê ve bûn.

Etîmolojî

Hevreha soraniya mukriyanî ده (de), zazakî de (paşdaçek e), farisî در (der), kurtkirina اندر (ender), pehlewî ender, pazendî eṇder, hexamenişî e(n)ter, sanskrîtî अन्तर् (enter), yûnaniya kevn ἔντερον (énteron), ermenî ընդերք (ənderkʻ, “hinav”), latînî interus, intra... hemû ji proto-hindûewropî *énteros ku herwiha serekaniya peyvên hindir û hinav yên kurdî ye, ji proto-hindûewropî *én ku serekaniya li ya kurdî ye + *-teros ku çavkaniya -tir ya kurdî ye. Bo ketina r ji peyvên kurdî, bide ber îca ji îcar yan vêca ji "vê carê", bo ketina "-er" ji peyvê bidin ber kurmancî "xweh" (xuşk) û farisî "x

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.