emirkirin

/ɛmɘɾkɘˈɾɘn/

navdêr

fermankirin, ferwarkirin, gotinên ku divê kesek bi neçarî bi cih bîne an jî encam bide
en
command / order / giving orders
tr
emretme

Etîmolojî

Ji erebî أمر + kirin > emir + kirin.