Jûjî

enitîn

/ɛnɘˈtiːn/

1.navdêr
  1. hêrsbûn û xeyidîna zêde, hêrsbûn û xeyidîna kesek bi awayekî zêde, ku kesek ji kesekî dî yan ji kesinên dî zêde hêrs bibe û bixeyide

    tr
    gocunma

Peyvên girêdayî

Girêdayî

2.lêker
  1. hêrsbûn û xeyidîna zêde, hêrsbûn û xeyidîna kesek bi awayekî zêde, ku kesek ji kesekî dî yan ji kesinên dî zêde hêrs bibe û bixeyide

    tr
    gocunmak

Mînak

  • Ew zilam ji gundîyên xwe pir enitiye".

Peyvên girêdayî

Girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.