Jûjî

ferman

/fɛɾˈmɑːn/

navdêrmêzaPirjimar: ferman
  1. emir, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike

    de
    Befehl / Anweisung / Auftrag / Diktat
    en
    firman, yarligh
    nl
    opdracht / bevel
    tr
    emir / fermuar / irade / kaime
  2. emir / komut / buyruk

    de
    Befehl / Kommando
    en
    command, order
    nl
    bevel / commando

Mînak

  • Serokê wan fermana rawestandina şerî daye.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, fer- (ber-, pêş- + -man (raman; şîret, nesîhet), hevreha soranî فرمان (firman), hewramî هەرمانە (hermane, “xebat”), farisî فرمان (ferman), farisiya navîn frm'n (freman), hexamenîşî fremana-, avestayî fremeynye-, latînî praemoneō, binere * fer- + proto-hindûewropî * menos (raman > li wê binere). հրաման (hremen) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye wergirtin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ferman — ferhenga kurmancî · Jûjî