1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
/ɡʊvɑːʃˈtɘn/
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
ji du yan zêdetir aliyan ve şidandin, epişandin, eciqandin, dewisandin, zirviçandin, meriçandin, rebitandin, hijiqandin, heşandin, raheşandin
Destên hev guvaştin.
Cil guvaştin daku av jê birije.
Hevreha farisiya navîn gwmyzšn (gumêzişn, “tevlihevî, xaos; di zerdeştîtiyê da rewşika berê afirandinê”), farisî آمیختن (amîxten, “tev dan, li hev xistin”), soranî ئامێژەن (amêjen) û ئامیتن (amîtin); gu- paşgireka dêrîn a hevwateya hev- e û aliyê din jî ji proto-hindûewropî *meyḱ- (“tev dan, li hev xistin”) ku jê herwisan îngilîzî mixê dariştiye. Pêkankî ji *mey- (“guherrîn”). Dibe li şûna gu- bûbe *wi-, nê ew îro bêhtirîn car dibe bi- (4) / pi-.