1.navdêr
Dengê ji derekê tê û li derek din dubare dibe.
- de
- Verlassen / Aufgabe
- nl
- verlating / achterlating
- tr
- bırakım / göçük / terk / teslim
hêlan
/heːˈlɑːn/
2.lêker
hiştin, hêştin, hîştin, hêladin
- de
- lassen / überlassen / unterlassen / zurücklassen
- en
- leave / let / allow / release
- nl
- laten / laten begaan / laten schieten / loslaten
- tr
- bırakmak / izin vermek / salıncak / terk etmek
Mînak
Min karê xwe nehêlaye.
Wî zarrokên xwe li Kurdistanê hêlan û hat Elmanyayê.
Etîmolojî
Ji proto-îranî *herz- (“hêlan, hiştin, rê dan”), ji proto-hindûewropî *selg- (“hêlan, hiştin, rê dan”). Hevreha avestayî: herşte-/harezāna-- ("hêlan, hiştin, rê dan"), farisiya kevn: aveherd- ("rê dan"), partî: hyrz- ("rê dan"), pehlewî: hyl- ("rê dan"), farisî: hiştan/hil- ("rê dan"), belûçî: hişt/hill- ("rê dan") … ^(alfabeya arî), kîrîbatî: aşten/āl- ("rê dan"), kurmancî: hiştin/hêl- ("hiştin, rê dan"), soranî: hiştin/hêll- ("hiştin, rê dan"), hewramî: aştey/āz- ("rê dan"), (zazakî: verdayene/verda-) ("hiştin, rê dan"), sanskrîtî: sarj ("hêlan, hiştin, rê dan "), hîtîtî: salk, îngilîzî: sul