1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
hiştin
/hɘʃˈtɘn/
2.lêker
Çûn û li gel xwe nebirin, dev jê berdan.
- de
- erlauben / zulassen / lassen / zurücklassen
- en
- allow / permit / let / leave
- nl
- toelaten / toestaan / achterlaten / laten
- tr
- bırakmak / izin vermek
Mînak
Wî zarokên xwe li Kurdistanê hişt û hat Elmanyayê.
Ew ne hişt ez wilo bikim.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *selg- (“hêlan, hiştin, rê dan”), proto-hindûîranî: *herz- ("hêlan, hiştin, rê dan"), Avestayî: herşte-/harezāna-- ("hêlan, hiştin, rê dan"), Farisiya kevn: aveherd- ("rê dan"), Partî: hyrz- ("rê dan"), Farisiya navîn: hyl- ("rê dan"), Farisî: hiştan/hil- ("rê dan"), Belûçî: hişt/hill- ("rê dan") … ^(alfabeya arî), Kîrîbatî: aşten/āl- ("rê dan"), Kurmancî: hiştin/hêl- ("hiştin, rê dan"), Soranî: hiştin/hêll- ("hiştin, rê dan"), Hewramî: aştey/āz- ("rê dan"), (Zazakî: verdayene/verda-) ("hiştin, rê dan"), Sanskrîtî: sarj ("hêlan, hiştin, rê dan "), Hîtîtî: salk, Îngilîzî: s