Jûjî

hêrs

/heːɾs/

navdêrmêza
  1. qehir, xezeb

    de
    unbeherrscht / aufgebracht / fuchtig / empört
    en
    anger, wrath, fury, ire
    nl
    woede / toorn
    tr
    azgın / azılı / celal / gayz

Mînak

  • Dengê wî pir bi hêrs bû.

Etîmolojî

From Arabic حِرْص (ḥirṣ).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hêrs — ferhenga kurmancî · Jûjî