Jûjî

hêrs

/heːɾs/

zelfstandig naamwoordvrouwelijk
  1. woede / toorn

    de
    unbeherrscht / aufgebracht / fuchtig / empört
    en
    anger, wrath, fury, ire
    tr
    azgın / azılı / celal / gayz
    kmr
    qehir, xezeb

Voorbeelden

  • Dengê wî pir bi hêrs bû.

Herkomst

From Arabic حِرْص (ḥirṣ).

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.