Jûjî

hal

/ˈħɑːl/

navdêr
  1. rewş, dirûv, kavdan, destûdar, barûdox, timtêl, tentêl, weziyet, zirûf

    de
    Situation / Lage / Sache / Zustand
    en
    situation / condition / status / position
    nl
    situatie / ligging
    tr
    durum / ahval / enflüanza / humma

Mînak

  • Vexwarî cer'eya hicrêGirî wan tê bi halê minDi vê hicran û zecrê da

  • Vê halê ew li gel me nehat.

Etîmolojî

Ji erebî حَال (ḥāl).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hal — ferhenga kurmancî · Jûjî