Jûjî

hez

/ˈhɛz/

navdêr
  1. evîn, hebandin, evandin, vîn, viyan, bi dilî bûn, bijandin, xwestin, dil kirin, eşq, işq, hub, mehbet hest hebûn ji bo kirina karekî mîna evînî û hin tiştên din

    de
    Begehr / Genuss / Lust / erdrutsch
    en
    pleasure / will / have / ambition
    nl
    verlangen / genot
    tr
    arzu / güç / haz / heves

Mînak

  • Bê lebê le'lê Mela min ji meya al-i çi hezBê lebê le'lê Mela min ji meya al-i çi hez

  • Rêya me ya dîsa jî hezayî.

Etîmolojî

[ From Proto-Indo-European root *\*h₂eys- meaning "to desire, seek" (which gives us Latin aestus "heat, passion," and maybe even English "estrus").] Yan 1. Bi soranî hez حەز, hevreha Avestayî āz, Farsî آز (az).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hez — ferhenga kurmancî · Jûjî