navdêr
Pirr gur yê kenînê; dengê ku di dema kenîna kesek de, bi awayekî bilind û pir gur ji devê wî kesî derdikeve û li derdora wî belav dibe.
- en
- snort
- tr
- horlama
Mînak
Bû hirrîna wî zilamî, têra xwe kenîya û kenîya.
Etîmolojî
Ji hirr + -în.
hirîn
/hɘˈɾiːn/