Jûjî

hirîn

/hɘˈɾiːn/

zelfstandig naamwoord
  1. horlama

    en
    snort
    kmr
    Pirr gur yê kenînê; dengê ku di dema kenîna kesek de, bi awayekî bilind û pir gur ji devê wî kesî derdikeve û li derdora wî belav dibe.

Voorbeelden

  • Bû hirrîna wî zilamî, têra xwe kenîya û kenîya.

Herkomst

Ji hirr + -în.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

hirîn — Koerdisch woordenboek · Jûjî