navdêr
aso, kevan, ufuq, cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev
- de
- Horizont
- en
- horizon
- nl
- horizon
- tr
- ufuk / çevren
Mînak
Roj ji horîzonê hilhat.
Roj li horîzonê ava bû.
horîzon
/hoːɾiːˈzoːn/
/hoːɾiːˈzoːn/
aso, kevan, ufuq, cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev
Roj ji horîzonê hilhat.
Roj li horîzonê ava bû.