Substantiv
Horizont
- en
- horizon
- nl
- horizon
- tr
- ufuk / çevren
- kmr
- aso, kevan, ufuq, cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev
Beispiele
Roj ji horîzonê hilhat.
Roj li horîzonê ava bû.
horîzon
/hoːɾiːˈzoːn/
/hoːɾiːˈzoːn/
Horizont
Roj ji horîzonê hilhat.
Roj li horîzonê ava bû.