Jûjî

iftira

navdêr
  1. bêbextî, newehî, buxtan, qeremetî, tawanbarkirina kesekî bi bihaneyên derew û bêbingeh

    de
    Verleumdung / Beleidigung / üble Nachrede
    en
    slander / defamation / aspersion / calumny
    nl
    laster / smaad
    tr
    iftira / kara / çalma / bühtan

Mînak

  • Ew iftirayan li min dike.

Etîmolojî

Ji erebî إِفْتِرَاء (ʔiftirāʔ, “derew”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.