navdêr
edet, baw, texlîd, norm, asa, çande, kultûr, awayê normal yê rabûn û rûniştina mirovekê/î yan civakekê, şêweyê asayî yê birêvebirina karûbaran yan karûbarekî di civakekê de
- de
- Maßregel / Sitte / althergebracht
- en
- habit / tradition
- tr
- örf
Etîmolojî
Ji erebî عرف ('urf) ji rehê عرف ('erefe, “zanîn, nasîn”), hevreha aramî ܥܘܪܦܐ ('urrafa). Ji eynî rehî: arif, Arif, Irfan, Marûf, marîfet, tarîf...