Jûjî

irf

/ˈɘɾf/

Substantiv
  1. Maßregel / Sitte / althergebracht

    en
    habit / tradition
    tr
    örf
    kmr
    edet, baw, texlîd, norm, asa, çande, kultûr, awayê normal yê rabûn û rûniştina mirovekê/î yan civakekê, şêweyê asayî yê birêvebirina karûbaran yan karûbarekî di civakekê de

Herkunft

Ji erebî عرف ('urf) ji rehê عرف ('erefe, “zanîn, nasîn”), hevreha aramî ܥܘܪܦܐ ('urrafa). Ji eynî rehî: arif, Arif, Irfan, Marûf, marîfet, tarîf...

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.