Jûjî

kîrkujin

/kiːɾkʊˈʒɘn/

rengdêr
  1. Ji kesên ku kîrê wan hatiye xesandin/kuştin re tê gotin.

Mînak

  • Tu kîrkujin î wê çawa zarok ji te çê bibin?

  • Xoxê li xwe zîvirî, bi dizî li Etayî nêrî û dîsa di ber xwe da got: Kîrkujinê heram!.

Etîmolojî

Ji kîr + kujîn (“hatin kuştin”) + -inde.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.