Jûjî

kîrkujin

/kiːɾkʊˈʒɘn/

adjective
  1. Ji kesên ku kîrê wan hatiye xesandin/kuştin re tê gotin.

Examples

  • Tu kîrkujin î wê çawa zarok ji te çê bibin?

  • Xoxê li xwe zîvirî, bi dizî li Etayî nêrî û dîsa di ber xwe da got: Kîrkujinê heram!.

Etymology

Ji kîr + kujîn (“hatin kuştin”) + -inde.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.