Jûjî

kefî

navdêr
  1. şarpe, terhî, serpoş, dersok, egale, şaşik, cemedanî, kum, kulav, kolos

    de
    Kufiya / Kopftuch
    en
    sudsy / headscarf / spumous / spumy
    nl
    keffiyeh / hoofddoek
    tr
    türban / kefiye / nikap / peçe

Etîmolojî

Herwiha kevînk, kofî, ji erebî كوفية (kûfiye), ew bi xwe ji zimanekî ewropî, bo nimûne ji latînî cofia, ev jî ji proto-cermeniya rojava *kuffju, bidin ber almaniya kevn kupphia, almaniya navîn kupfe, îngilîzî (bi rêya fransî) coif. Ji heman rehî herwiha: kuafor. Di erebî de li gor etîmolojiya gelêrî carinan tê gotin ku ji navê bajarê Kûfe yê Iraqê ye lê ev ne rast e.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kefî — ferhenga kurmancî · Jûjî