Jûjî

kofî

navdêr
  1. Çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin)

    en
    crest / hand log
    tr
    hotoz / kadın başlığı

Mînak

  • Talan dikirin nebat û insanKofî ji cewahiran mukellelKoter ji netrikan muselsel

Etîmolojî

Herwiha kefî, kofî, ji erebî كوفية (kûfiye), ew bi xwe ji zimanekî ewropî, bo nimûne ji latînî cofia, ev jî ji proto-cermeniya rojava *kuffju, bidin ber almaniya kevn kupphia, almaniya navîn kupfe, îngilîzî (bi rêya fransî) coif. Ji heman rehî herwiha: kuafor. Di erebî de li gor etîmolojiya gelêrî carinan tê gotin ku ji navê bajarê Kûfe yê Iraqê ye lê ev ne rast e.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kofî — ferhenga kurmancî · Jûjî