Jûjî

kefaret

navdêr
  1. bedel ve kirin, bedelê ku ji ber gunehekê yan tawanekê tê dan

    de
    Sühne
    en
    redemption / penance / atonement / expiation
    tr
    kefaret

Mînak

  • Bira îşla kefareta gunehan be.

Etîmolojî

Ji erebî كفارة (kefarezᵗ) ji كفر (niximandin, nepenî kirin), hevreha aramî כפרא (kipara), akadî keparû (jê birin), ji îbranî כָּפַר (kafar)

Peyvên girêdayî

Hevwate

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.