Jûjî

kemîn

navdêr
  1. Xweveşartina li ber rêya dijminan taku dijmin nêzîk bibe û bi surprîzî bên kuştin yan girtin.

    de
    Hinterhalt / Netz
    en
    ambush / ambuscade / noose
    nl
    hinderlaag
    tr
    pusu / tuzak

Mînak

  • Amanca wan tîran em înDama belayê der kemînHer guşe dor madarê çerx

Etîmolojî

Ji erebî كَمِين (kamīn).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kemîn — ferhenga kurmancî · Jûjî