Jûjî

kend

navdêr
  1. cihê kûr yê navbera du cihên bilind (bi taybetî navbera du zinaran yan rizdeyan)

    en
    abyss / fosse / trench / gap
    tr
    koyak / arğ / hendek / ark

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha kurmancî xendek, farisî کنده (kendê), کندگ (kendeg), خندق (xend) û خندك (xendek), pehlewî kendeg. خندق (xendeq) ya erebî û hendek ya tirkî ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kend — ferhenga kurmancî · Jûjî