navdêr
Cihek e ji çend stûn û banek ji karîte û çilû hatiye avakirin lê bêdîwar e (bi taybetî bo ku mirov li germaya havînê lê bimîne ji ber ku di xaniyan ve zêde germ e).
- de
- Laube / Baracke / Bruchbude / Weiler
- en
- booth / shack / shade cloth / summer hut
- tr
- güme / kireç / kulübe / kümültü
Etîmolojî
Bi maneya "cihê çandinê" ji aramî ܟܦܪܐ (kepra, “gund, avahiyên gundan”) ji akadî 𒅗𒀊𒊒 (kapru, “çandingeh”). Bi wateya "avahiyê bêdîwar" belkî ji eynî rehî yan jî bi metatezê hevreha farisî كربه (kurbê) / كلبه (kulbê) herdu bi maneya "kolik, holik, odeya biçûk, xanîk, dikan", ji yûnanî καλύβη (kalývi) (kalûbê: wek wê wateyê) ji καλύπτω (parastin, hilgirtin, niximandin) ji proto-hindûewropî *kel- (parastin, niximandin, sitirandin) herwiha bi riya latînî serkaniya peyva kîler e jî.