Jûjî

deşt

/ˈdɛʃt/

navdêr
  1. Devera rastgeh, cihê ne çiyayî, dera ne zozanî, devera ne ji hin derên xwe nizm û ji hinan bilind, rasta axê a dirêj, nizm û fireh.

    de
    Ebene
    en
    plain
    nl
    vlakte
    tr
    düzlük / ova

Mînak

  • Deşta Mêrdînê, Deşta Mûşê, Deşta Şiridê.

Etîmolojî

Hevreha soranî دەشت (deşt), feylî dêşt / deyşt (“derve, derê”), farisî دشت (deşt, “deşt”), pehlewî 𐭣𐭱𐭲 (deşt, “deşt”), sogdî dexşt, hemû ji zimanên îranî, bi îraniya kevn [Peyv?] (/⁠*dexşte-⁠/). դաշտ (dašt) ya ermenî, ܕܫܬܐ (deşta) ya aramî ji îranî hatine wergirtin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

deşt — ferhenga kurmancî · Jûjî