Jûjî

robar

/roːˈbɑːɾ/

navdêr
  1. Ava ku diherrike ya ji çeman biçûktir lê ji coyan boştir anku mezintir (bi gelemperî li çiyayan peyda û diherrike ta digihe deryayekê).

    de
    Flussbett / Bach / Deckel / Kuverttür
    en
    stream / creek / flowing / water
    nl
    stroom
    tr
    akarsu / nehir / akak / öz

Mînak

  • Robarek rondikan.

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *sreu- ("herikîn") + -bar (berav) ya kurdî. Eslê peyvê maneya "berava royî" dide. :*proto-îranî: *hreu- ("herikîn"); avestayî: raotah- ("ro, robar"); farisiya kevn: rauta ("ro, robar"); partî: rwd ("ro, robar"); sogdî: rwt ("ro, robar"); farisî: rōd ("ro, robar"); belûçî: rōt ("ro, robar") … ^(alfabeya arî); kurdî: ro, robar ("ro, robar"); hewramî: rud ("ro, robar"); zazakî: ro, roy, robar ("ro, robar")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

robar — ferhenga kurmancî · Jûjî