1.navdêr
bêzarbûn, acizbûn, westîn
- de
- Abscheu
- tr
- bıkma / fütur / iğreniş / iğrenme
kerixîn
/kɛɾɘˈxiːn/
2.lêker
bêzar bûn, aciz bûn, westîn, mandî bûn, betilîn, qerimîn, şeqî bûn, tehibîn, mehû bûn, hatin kerixandin
- de
- ekeln
- en
- tire / disgust / disrelish / detest
- tr
- bıkmak / iğrenmek / ikrah etmek / istikrah etmek
Mînak
Ez bi vî karî ve kerixîm.
Piştî vê hezkirinê çawa çav berdabû jineke xerîb, por zer? Belkî xwe qet nas nekiribû, divê ji jina xwe kerixîbe.
Etîmolojî
Ji zimanekî samî, bo nimûne ji aramî ܟܪܝܗܐ (kirîhê, “nesax, nexweş, xeste”).