1.Substantiv
Abscheu
- tr
- bıkma / fütur / iğreniş / iğrenme
- kmr
- bêzarbûn, acizbûn, westîn
/kɛɾɘˈxiːn/
Abscheu
ekeln
Ez bi vî karî ve kerixîm.
Piştî vê hezkirinê çawa çav berdabû jineke xerîb, por zer? Belkî xwe qet nas nekiribû, divê ji jina xwe kerixîbe.
Ji zimanekî samî, bo nimûne ji aramî ܟܪܝܗܐ (kirîhê, “nesax, nexweş, xeste”).