Jûjî

kevî

/kˤɛˈviː/

navdêr
  1. berav, qirax, kevêl, kinar, cihê ber avekê

    de
    Bodensenke / Felge / Höhle / Ufer
    en
    brim / margin / verge / fringe
    tr
    hudut / kenar / mil / uç

Mînak

  • b- Yar heqîqet xaliq e (Hej.)69. a- Cin canfida da vî kevî (A. ş.)b- Cin can fidayî vêkevin (Hej.)

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kevî — ferhenga kurmancî · Jûjî