Jûjî

kifrît

navdêr
  1. Zilikên ku barût bi serikê wan ve heye û agir pê tên hilkirin.

    de
    Streichholz / Zündholz / Schwefel
    en
    match / sulfur
    nl
    lucifer / zwavel
    tr
    kibrit / kükürt

Etîmolojî

Ji erebî كبريت (kibrît) ji aramî ܟܒܪܝܬܐ / כבריתא (kubrîta / kêbrîta) ji akadî [Peyv?] kubrîtu / kibrîtu.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kifrît — ferhenga kurmancî · Jûjî