Jûjî

kirkût

navdêr
  1. Zilikên ku barût bi serikê wan ve heye û agir pê tên hilkirin.

    de
    Streichholz / Zündholz / Schwefel / Schwefelholz
    en
    match
    nl
    lucifer
    tr
    kibrit / kükürt / dokuma tarağı

Etîmolojî

Hevreha soranî کەرکۆت (kerkot), farisî گوگرد (gôgerd), farisiya navîn 𐫃𐫇𐫃𐫏𐫡𐫅 (gwgyrd /⁠gōgird⁠/, “kirkût, sulfur”), sogdî 𐫄𐫇𐫐𐫤 (ɣwkt /⁠γōkət⁠/).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kirkût — ferhenga kurmancî · Jûjî