Jûjî

kit

navdêr
  1. yek ji cotekî, fer

    de
    Stück
    en
    ooo / single / singular / azygous
    nl
    stuk
    tr
    tane / tek / zerre

Mînak

  • Kitek pêlava min winda ye. Kita piyê çepê.

  • Kitek tebance hebûye...

Etîmolojî

Ji peyvek proto-îranî ya ku herwiha serkaniya van peyvan e: tak, tek û belkî yek.

Peyvên girêdayî

Dijwate

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kit — ferhenga kurmancî · Jûjî