1.rengdêr
Tiştên li hev dikin; tiştên li hev diguncin; li hevkirî; hebûna yek helwest, raman yan jî tevgerekê.
- de
- Harmonie / Einklang
- en
- concord / concordance / agreement / harmony
- nl
- harmonie / overeenstemming
- tr
- uyum / uyuşan / ahenk / birlik
kok
2.navdêr
Parçeya stûr yan jêrîn ya riwekan.
- de
- Wurzel / Wurzeln / Abkunft / Abstammung
- en
- root
- nl
- wortel
- tr
- kök / akort / asıl / bezek
Mînak
Ew ji koka xwe va kurd in lê asîmîle bûne û êdî zimanê kurdî nizanin.
Etîmolojî
Ji tirkî kök (“reh, ra”).