Jûjî

reh

/rɛh/

navdêrnêrza
  1. Parçeyên jêrîn yên riwekan (bi taybetî yên di bin axê ve).

    de
    Wurzel / Wurzeln
    en
    root (of a plant)
    nl
    wortel
    tr
    kök

Mînak

  • Min got ku kûçikê wî ji tuxmekî baş, ji reheke kûçikên xweşik bû.

  • Pêşpirtik pirtikên wisan in ku tên berî peyva xwerû yan rehê peyvê yan jî peyva ku ji xwe hin pirtikên din pê ve hene

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *wréh₂ds (reh), hevreha soranî ڕهگ (reg), farisî ریشه (rîşe), yûnaniya kevn ῥίζα (rihîza), latînî radix, fransî racine, îngilîzî root û wort, swêdî rot û ört, albanî rrënjë. Ji heman rehî: rih / rî, rêv.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.