Jûjî

kolan

/koːˈlɑːn/

navdêr
  1. rêyên teng yên di navbera du rêzên avahiyan re, cadeya di nav malan da, firie

    de
    Gasse
    en
    street, alley, lane
    nl
    doorgang / steeg
    tr
    geçit / dar sokak / pasaj

Mînak

  • Barîna berfê şênayiyek bû. Kuçe û kolanên bajêr ji zarokan tijî dibûn.

  • Lawik danî ser kolanên xwe.

Etîmolojî

Hevreha soranî کۆڵان (kollan), zazakî kolane, ji ko + -lan (“paşgireka cîgehan di zimaninên kurdî da”), ewa pêşîn hevreha farisî کوی (kûy, “kolan, sikak”) ku bi paşgira -çe bûye kûçe. Hevrreha farisiya navîn [Book Pahlavi hewce ye] (kwd /⁠kōy⁠/, “kolan, sikak”) û kûçe.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kolan — ferhenga kurmancî · Jûjî