navdêr
Rêyek bi çîmentoyê yan maddeyek din hatî avakirin (bi taybetî bo tirimpêl pê ve bimeşin).
- de
- Straße
- en
- avenue / street
- tr
- sokak
Mînak
Dîtin di mehelle û zikakanHer kuçe û xurfe û şibakanSed taze ciwan ji rengê serwan
Ew li serê kuçê sekinî û hebekî bêhna xwe berda.
Etîmolojî
Ji kû (“kolan”) + -çe, hevreha farisî کوچه, soranî کووچە (kûçe), ango kolan-çe. Bibîne kolan.